İspanya – Barselona Türk Psikolog Hizmeti

Barselona’da yaşayan ve Türkçe psikoterapi arayan kişiler, randevu alarak Psikoterapist Mehmet Ulubey ile görüntülü görüşebilir. Şehirde gidilecek bir adres yoktur; görüşmeler evinizden, çalıştığınız yerin sessiz bir odasından ya da kısa bir öğle arasında internet üzerinden yapılır. Yüz yüze oturumlar yalnızca Türkiye’de, Adana/Çukurova’daki ofiste gerçekleşir.

Bu sayfa özellikle şehre yakın zamanda gelmiş olanlara, yani ilk yılını ya da ilk birkaç yılını Barselona’da geçirenlere bakıyor. Öğrenci olarak gelen, iş teklifiyle taşınan, eşinin işi nedeniyle yerleşen ya da bir süre kalmayı planlayıp kalışı uzayan kişilerin anlattıkları çoğu zaman benzer bir yerde buluşuyor: şehir hareketli, insan ise henüz oraya tutunamamış.

Şehre yeni gelenleri ilk yılda en çok ne zorluyor?

İlk yılın büyük bölümü ayakta kalmaya, yani ev bulmaya, evrak işlerini yürütmeye ve günlük düzeni kurmaya gider. Bu koşuşturma sürerken insan genellikle kendini iyi hissetmediğini fark etmez; asıl zorlanma, işler yoluna girdikten sonra ortaya çıkar. Yerleşme telaşı bitince geriye anlamlandırılmamış bir boşluk kalır.

Bu dönemde sık anlatılan belirtiler arasında sabahları yataktan zor kalkmak, sürekli bir tetikte olma hâli, küçük aksiliklere beklenmedik tepkiler vermek ve hiçbir şeyden zevk alamamak sayılabilir. Bunlar çoğu zaman kişilik değişimi değil, uzun süren uyum çabasının yorgunluğudur.

Buraya gelmeden önce kurulan beklenti de bu tabloyu etkiler. Şehir uzaktan bakıldığında deniz, güneş ve rahat bir hayat vaat eder; içine girildiğinde ise yüksek kiralar, kalabalık ev paylaşımları ve belirsiz iş koşullarıyla karşılaşılır. Beklenti ile gerçek arasındaki fark büyüdükçe kişi bunu çoğu zaman şehre değil kendine yükler ve “ben mi beceremiyorum” sorusuna sıkışır.

Bir başka zorlanma noktası da geri bildirim eksikliğidir. Türkiye’de bırakılan çevre, buradaki hayatın gündelik ayrıntılarını bilmediği için kişi hem övgüyü hem de anlayışı doğru yerden alamaz. Sosyal medyada paylaşılan birkaç fotoğrafa bakan herkes her şeyin yolunda gittiğini düşünür; zorlandığını söylemek ise nankörlük gibi hissettirir.

Kalabalık bir şehirde yalnızlık neden daha ağır hissedilir?

Barselona her saat kalabalık; metro dolu, meydanlar canlı, sokaklarda hep bir hareket var. Tam da bu yüzden burada hissedilen yalnızlık, boş bir yerdekinden farklı biçimde ağırlaşır. İnsan herkesin bir yere ait olduğunu görür ve kendini tek istisna gibi hisseder.

Tanışıklık kurmak da düşünüldüğünden yavaş ilerler. Sohbet edilen, birlikte kahve içilen insanlar çabuk bulunur; ancak zor bir günde arayabileceğiniz birinin çıkması uzun sürer. Görüşmelerde bu ayrım sıkça çalışılır, çünkü “çevrem var ama kimseye anlatamıyorum” cümlesi burada çok geçer.

Şehrin hareketliliği bir süre sonra kendi başına bir baskıya dönüşebilir. Herkesin bir plana, bir etkinliğe, hafta sonu bir programa sahip göründüğü bir yerde evde kalmayı seçmek kolayca bir başarısızlık gibi okunur. İnsan hem yorgunluktan dışarı çıkmak istemez hem de çıkmadığı için kendini suçlar. Bu ikilik, dinlenmeyi bile huzursuz bir şeye çevirir.

Türkiye’den gelen haberler de bu tabloyu etkiler. Bir düğüne, bir cenazeye ya da bir doğum gününe yetişememek her seferinde araya biraz daha mesafe koyar. Uzaktan takip edilen bir hayatın seyircisi olmak, buradaki yalnızlığın üzerine binen ayrı bir yük oluşturur.

“Geçici mi kalıcı mı” sorusu insanı neden askıda bırakır?

Şehre gelenlerin çoğu başlangıçta belirli bir süre düşünür: bir yıl, iki yıl, okul bitene kadar. Süre dolduğunda karar kendiliğinden gelmez ve çoğu kişi kararı ertelemeyi sürdürür. Bu erteleme, farkında olmadan hayatın da ertelenmesine dönüşür.

Askıda kalmanın gündelik hayattaki karşılığı somuttur: eve düzgün eşya alınmaz, dil öğrenmeye tam başlanmaz, uzun vadeli hiçbir plan yapılmaz. Görüşmelerde amaç sizin adınıza kalma ya da dönme kararı vermek değildir. Kararı imkânsızlaştıran korkunun ne olduğunu, kimi hayal kırıklığına uğratmaktan çekindiğinizi ve neyi kaybetmekten korktuğunuzu birlikte açmaktır.

Geride bırakılan ilişkiler nasıl sürdürülür?

Şehre tek başına gelenlerin önemli bir bölümü, Türkiye’de kalan bir ilişkiyi ya da uzun yıllara dayanan arkadaşlıkları uzaktan sürdürmeye çalışır. İlk aylarda görüntülü konuşmalar sıktır; zamanla iki taraf da farklı hayatlara yerleştikçe konuşulacak ortak konu azalır. Kimse kavga etmemiş olsa bile araya mesafe girer.

Bu başlıkta sık konuşulanlar şunlardır:

• Uzaktaki ilişkide beklentilerin açıkça konuşulamaması ve sessizce birikmesi
• Görüşmelerin “nasılsın, iyiyim” düzeyine sıkışması
• Buradaki hayatı anlatınca anlaşılmamaktan, anlatmayınca uzaklaşmaktan çekinmek
• İki şehir arasında sürekli birinin fedakârlık yapıyor olması

İlişkinin iki tarafı da katılmak isterse süreç çift danışmanlığı biçiminde planlanabilir; farklı ülkelerden bağlanmak buna engel değildir. Tek başınıza çalışmayı tercih ederseniz bireysel görüşme aynı konuyu ele almaya uygundur.

Sürekli kendini kanıtlama hissi neden bu kadar yorar?

Yeni gelen biri için hemen her ortam bir sınav gibi kurulur. İş yerinde dili aksansız konuşamadığı için fikrinin daha az dikkate alındığını düşünmek, ev başvurusunda kabul edilmek için fazladan belge sunmak, bir kafede sipariş verirken bile doğru söylemeye çalışmak gün içinde küçük ama sürekli bir baskı üretir. Bunların hiçbiri tek başına büyük bir olay değildir; toplamı ise akşam eve dönüldüğünde bitkinlik olarak hissedilir.

Bu baskı zamanla düşünme biçimine de yerleşir. Kişi başarılarını kendine mal etmekte zorlanır, küçük bir hatayı büyütür ve sürekli olarak “burada olmayı hak ediyor muyum” sorusuna geri döner. Dışarıdan bakıldığında hayat yolunda görünürken, içeride bir yetersizlik duygusu sessizce büyür.

Görüşmelerde bu döngünün nereden beslendiğine bakılır. Beklentilerin bir kısmı buradaki ortamdan, bir kısmı ise çoğu zaman çok daha eskiden, Türkiye’de kurulmuş ölçülerden gelir. İkisini ayırabilmek, kişinin kendine karşı biraz daha adil bir yerden bakmasını mümkün kılar.

Yoğun bir iş ya da okul temposunda görüşmeye vakit bulunur mu?

Bulunabilir. Şehirdeki çalışma düzeninde akşamlar geç başlar ve bu, Türkiye saatiyle randevu ayarlamayı kolaylaştırır. Mesai sonrası, ders aralarında ya da hafta içinin sakin bir saatinde bir saatlik bir aralık çoğu zaman çıkarılabiliyor.

Görüşmeye bağlanmak için özel bir düzenek gerekmez; günlük hayatta kullandığınız görüntülü konuşma uygulamalarından biri yeterlidir. Ev arkadaşınız varsa ve mahremiyet konusunda tedirginseniz, kulaklıkla ve kapalı bir odadan bağlanmak çoğu kişi için yeterli oluyor. Çevrimiçi görüşmenin işleyişini ayrıca inceleyebilirsiniz.

İlk adımı nasıl atarsınız?

Uzun bir hazırlık gerekmiyor; sizi bu sayfaya getiren şeyi birkaç cümleyle yazmanız yeterli. Ardından iki tarafa da uyan bir gün ve saat belirleniyor.

Yazmak için iletişim sayfasındaki kanalları kullanabilir ya da 0543 108 25 76 numarasına mesaj bırakabilirsiniz. Güncel ücret bilgisi ücretler sayfasında yer alıyor. Türkiye’de olduğunuz bir dönemde yüz yüze oturmak isterseniz, Adana’daki ofis için ayrıca gün belirlenebilir.

Sık Sorulan Sorular

Barselona’da görüşme yapılan bir adres var mı?

Yok. Şehirde ofis, şube ya da anlaşmalı bir merkez bulunmuyor. Barselona’daki görüşmelerin tamamı çevrimiçi yürütülür; yüz yüze görüşme yalnızca Adana/Çukurova’daki ofiste yapılır.

Öğrenciyim ve buradaki kalışım belirsiz, yine de başlayabilir miyim?

Başlayabilirsiniz. Süreç bulunduğunuz ülkeye bağlı olmadığı için, okulunuz bittiğinde ya da başka bir şehre taşındığınızda aynı düzenle devam edebilirsiniz. Kalışın belirsiz olması görüşmeye başlamanın önünde engel değildir.

Ev arkadaşımla yaşıyorum, duyulmadan görüşebilir miyim?

Çoğu kişi kulaklık kullanarak ve kapısını kapatabildiği bir saatte randevu alarak bunu çözüyor. Evde hiç uygun bir zaman bulunmuyorsa, randevuyu ev boşken olacak bir saate ayarlamak için başvuru sırasında bunu belirtmeniz yeterli.

Konuşmak istediğim konu çok basit geliyor bana, yine de randevu alayım mı?

Alabilirsiniz. Bir konunun görüşmeye değip değmediğine dışarıdan bakarak karar vermek zordur; sizi süreklilikle meşgul ediyorsa yeterince önemlidir. İlk görüşme zaten bunu birlikte değerlendirmek içindir.

Görüşmeler kaydediliyor mu?

Hayır, görüşmeler kayda alınmaz. Anlattıklarınız mesleki gizlilik kapsamındadır ve ailenizle, arkadaşlarınızla ya da başka herhangi biriyle paylaşılmaz.

Türkiye’ye döndüğümde süreç kesilir mi?

Kesilmesi gerekmez. Türkiye’ye taşındığınızda görüşmelere aynı biçimde çevrimiçi devam edebilir, dilerseniz Adana’daki ofiste yüz yüze sürdürebilirsiniz. Geçiş için yeni bir başlangıç yapmanız gerekmez.

Bu yazı tanı ve tedavinin yerini tutmaz.