Diyarbakır En İyi Çocuk Psikoloğu – Pedagog Hizmeti

Diyarbakır’dan çocuğunuz için destek almak istiyorsanız görüşmeler online yürütülür; şehirde bir ofis, merkez ya da şube bulunmuyor, yüz yüze buluşmalar yalnızca Adana/Çukurova’daki çalışma alanında yapılabiliyor. Süreci Psikoterapist ve Psikolojik Danışman Mehmet Ulubey yürütür ve neredeyse her zaman anne babayla yapılan bir görüşmeyle başlar. Randevu için randevu sayfasını kullanabilir ya da 0543 108 25 76 numarasına yazabilirsiniz.

Çocuk için destek süreci neden ebeveynle başlıyor?

Çünkü çocuklar süreci kendileri başlatmaz. Bir yetişkin fark eder, kaygılanır ve arar. Bu nedenle ilk görüşme çoğunlukla anne babayla yapılır: çocuğun gelişim öyküsü, evdeki düzen, uyku ve yemek alışkanlıkları, kardeş ilişkileri, okuldaki durum ve son dönemde değişen ne varsa konuşulur.

Bu ilk buluşma aynı zamanda beklentileri netleştirir. Bazı aileler çocuğun belirli bir davranışının hemen durmasını bekler; oysa davranış çoğu zaman bir sonuçtur, kendi başına bir sorun değildir. Neyin neye eşlik ettiği anlaşılmadan atılan adımlar kısa ömürlü olur. Çalışma alanının kapsamını çocuk danışmanlığı sayfasından inceleyebilirsiniz.

Hangi durumlarda çocuk için uzman desteği düşünülür?

Ölçü genellikle şudur: bir davranış çocuğun günlük hayatını, okulunu ya da ilişkilerini zorlamaya başlamışsa ve birkaç haftadır geçmiyorsa konuşmakta fayda vardır. Yaşa göre sık görülen başlıklar farklılaşır:

• Okul öncesi dönemde: uykuya geçişte büyük zorluk, ayrılık anlarında yoğun tepki, tuvalet alışkanlığında geri gidiş, yaşıtlarıyla oyuna girememe.
• İlkokul döneminde: okula gitmek istememe, derse odaklanamama, arkadaş ilişkilerinde dışlanma ya da sık çatışma, karın ağrısı gibi bedensel yakınmaların okul günlerinde artması.
• Ortaokul ve ergenlik döneminde: içine kapanma, ani öfke patlamaları, ekran karşısında geçen sürenin diğer her şeyin yerini alması, okul başarısında belirgin düşüş.
• Her yaşta: ailede yaşanan büyük bir değişimin (taşınma, kayıp, ayrılık, hastalık) ardından süregelen davranış değişiklikleri.

Bu başlıkların hiçbiri tek başına bir sonuç anlamına gelmez. Amaç etiket koymak değil, çocuğun neyi anlatmaya çalıştığını anlamaktır.

Ailelerin sık sorduğu bir soru da “erken mi başvuruyoruz” sorusudur. Erken başvurmanın bir zararı yoktur; çoğu zaman kısa bir değerlendirme, kaygının yersiz olduğunu görmenizi sağlar ya da küçük bir düzenlemeyle yolun açılmasına yeter. Beklemenin maliyeti ise daha yüksektir, çünkü çocuk o sırada bir yandan da kendi hakkında bir şeyler öğrenmeye devam eder.

Anne ve baba aynı fikirde değilse süreç nasıl yürür?

Bu, en sık karşılaşılan durumlardan biridir ve sürecin önünde bir engel değildir. Genellikle biri “bir uzmana danışalım” der, diğeri “büyüyünce geçer” diye düşünür. İkisi de aslında aynı şeyi ister: çocuğun iyi olmasını. Ayrıldıkları nokta yöntemdir.

Uygulamada işleyen yol şudur:

1. İlk görüşmeye mümkünse iki ebeveynin de katılması; çekinceli olan tarafın soruları doğrudan sorabilmesi.
2. Katılamıyorsa görüşmede konuşulanların ikinci ebeveyne olduğu gibi aktarılması, yorum eklenmeden.
3. Evde uygulanacak yaklaşımlarda ikisinin ortak bir dil kurması; çocuğun iki farklı kural setiyle karşılaşmaması.
4. Anlaşmazlıkların çocuğun yanında değil, ayrı bir zamanda konuşulması.

Tutum farkının kendisi bazen çalışmanın asıl konusu hâline gelir. Biri sınırları sıkı tutup diğeri gevşek bıraktığında çocuk hangi tarafın geçerli olduğunu sınamaya başlar; bu sınama da genellikle “söz dinlememe” diye tarif edilir. Ortak bir çizgi kurulduğunda tablo çoğu zaman kendiliğinden yumuşar. Aile görüşmelerinin işleyişine aile danışmanlığı sayfasından bakabilirsiniz.

Geniş ailenin ve çevrenin bakışı süreci nasıl etkiler?

Büyüklerin de söz sahibi olduğu evlerde bu adım bazen bir aile meselesine dönüşür. “Bizim zamanımızda böyle şeyler yoktu” cümlesi iyi niyetle söylenir ama anne babayı yalnız bırakır, hatta kararından caydırabilir. Buradaki ayrım şudur: çocuğunuzla ilgili kararın sahibi sizsiniz, danışmak zorunda olduğunuz bir kurul yok.

Çevreye ne kadar bilgi vereceğinize de siz karar verirsiniz. Görüşmelerin içeriği gizlidir ve kimseyle paylaşılmaz; büyükanne, amca ya da öğretmenle paylaşılacak bilgi varsa bu ancak sizin onayınızla ve sınırı belirlenmiş biçimde olur. Çocuğun sürecini merak eden yakınlara “iyi gidiyor” demek çoğu zaman yeterlidir; ayrıntı paylaşmak zorunda değilsiniz.

Psikolog, pedagog ve psikolojik danışman aynı şey mi?

Değil. Günlük konuşmada üçü birbirinin yerine kullanılır, oysa eğitim yolları farklıdır. Psikoloji ve psikolojik danışmanlık lisansları terapi yetkinliğini tek başına vermez; çocukla çalışabilmek için mezuniyet sonrasında alınan kuram eğitimleri, oyun temelli çalışma eğitimleri ve süpervizyon gerekir. “Pedagog” ise ülkemizde günlük dilde çocuk alanında çalışan uzmanlar için sıkça kullanılan genel bir ifadedir. Psikiyatri ise tıp eğitimi üzerine kurulu bir uzmanlıktır ve ilaç tedavisi bu alana aittir.

Mehmet Ulubey Psikoterapist ve Psikolojik Danışman unvanlarıyla çalışır; Uludağ Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik mezunudur. Aradaki ayrımı ayrıntılı okumak isterseniz bu konuyu açıklayan yazı yardımcı olur. Önemli olan, kimin hangi konuda ve hangi yaş grubuyla çalıştığını sormaktan çekinmemenizdir.

Okul ve öğretmenle iş birliği nasıl kurulur?

Çocuğun gününün büyük bölümü okulda geçtiği için öğretmenin gözlemi değerlidir. Sınıfta hangi anlarda zorlandığı, kimlerle vakit geçirdiği, hangi derslerde toparlandığı evde görünmeyen bir tabloyu tamamlar. Bu bilgi ancak siz istediğinizde ve belirlediğiniz sınırlar içinde alınır.

İş birliği pratikte üç adımda kurulur: önce sizinle hangi bilginin paylaşılacağı konuşulur, sonra öğretmenden gözlemler alınır, en sonunda sınıf içinde uygulanabilecek küçük düzenlemeler konuşulur. Buradaki amaç çocuğun okulda “sorunlu” diye işaretlenmesi değil, ona uygun koşulların oluşturulmasıdır. Ergenlik dönemindeki gençlerde bu iş birliği daha dikkatli kurulur, çünkü mahremiyet duygusu bu yaşta çok belirgindir; ayrıntı için ergen danışmanlığı sayfasına bakabilirsiniz.

Çocuğa bu görüşmeyi nasıl anlatmalısınız?

Dürüst ve sade bir cümle en iyisidir. Yaşına uygun biçimde, “Seninle sohbet edecek, oyun oynayacak bir yetişkinle görüşeceğiz; o çocukların zorlandığı şeylerde yardımcı oluyor” demek yeterlidir. Ceza gibi sunulmamalı, sürpriz yapılmamalı ve doktora gidileceği söylenmemelidir; iğne beklentisi çocuğu boş yere kaygılandırır.

Görüşmede küçük yaş grubuyla çoğunlukla oyun, resim ve hikâye üzerinden ilerlenir; çocuk kendini sözcüklerden çok bunlarla anlatır. Büyük çocuklarda ise sohbetin ağırlığı artar. Çocuğunuzun ilk görüşmede konuşmaması olağandır ve zorlanmaz. Ebeveyn görüşmeleri süreç boyunca devam eder; çünkü evdeki tutumda yapılan küçük değişiklikler, çoğu zaman çocukla yapılan görüşmeler kadar belirleyicidir. Güncel ücret bilgisi için ücretler sayfasına göz atabilirsiniz.

Sık Sorulan Sorular

Diyarbakır’da yüz yüze görüşme yapılıyor mu?

Hayır, Diyarbakır’da ofis ya da şube bulunmuyor. Bu şehirdeki ailelerle görüşmeler online yürütülür. Yüz yüze buluşma yalnızca Adana/Çukurova’daki çalışma alanında mümkündür.

Küçük bir çocuk ekran üzerinden görüşmeye katılabilir mi?

Yaşa ve çocuğun dikkat süresine göre değişir. Küçük yaşlarda ağırlık ebeveyn görüşmelerindedir; çocukla yapılan bölümler daha kısa tutulur ve oyun, çizim gibi araçlarla desteklenir. Hangi düzenin uygun olacağı ilk değerlendirmeden sonra birlikte belirlenir.

Çocuğumun anlattıkları bana aktarılıyor mu?

Çocuğun da mahremiyeti vardır ve bu ona güven verir. Ailenin bilmesi gereken konular ve sürecin gidişi sizinle düzenli olarak paylaşılır; ancak görüşmenin her ayrıntısı aktarılmaz. Bu sınır ilk görüşmede açıkça konuşulur.

Eşim sürece katılmak istemiyor, yine de başlayabilir miyiz?

Evet, başlayabilirsiniz. Tek ebeveynle de çalışmak mümkündür ve çoğu zaman evdeki tutumda yapılan değişiklikler fark yaratır. Diğer ebeveynin ilerleyen dönemde katılması da her zaman mümkündür.

Süreç ne kadar sürer?

Baştan kesin bir süre söylemek doğru olmaz; konunun kapsamına ve çocuğun yaşına göre değişir. İlk birkaç görüşmenin ardından bir çerçeve çıkarılır ve sıklık birlikte planlanır. Süreç boyunca gidişat düzenli olarak değerlendirilir.

Okuldan rapor ya da belge isteniyor, bunu verebiliyor musunuz?

Görüşmeler bir tanı ya da rapor süreci değildir. Resmî değerlendirme ve belge gerektiren durumlarda doğru adres ilgili sağlık kuruluşlarıdır ve gerektiğinde bu yönlendirme size açıkça yapılır.

Bu yazı tanı ve tedavinin yerini tutmaz.