Bartın En İyi Çocuk Psikoloğu – Pedagog Hizmeti

Bartın’da yaşayan ailelere çocuk, ergen ve ebeveyn konularında destek Psikoterapist ve Psikolojik Danışman Mehmet Ulubey tarafından online olarak veriliyor; Bartın’da bir ofis bulunmuyor, yüz yüze görüşmeler yalnızca Adana/Çukurova’da yapılıyor. Bu sayfa özellikle bir konuya odaklanıyor: anne ile babanın çocuğa yaklaşımı farklı olduğunda ne yaşanır, evde ortak bir tutum nasıl kurulur ve bu süreçte ebeveyn danışmanlığı ne işe yarar.

Bartın’daki ailelerle görüşmeler nasıl planlanıyor?

Plan, çoğu zaman anne ve babanın birlikte katıldığı bir ebeveyn görüşmesiyle başlıyor. Çocukla görüşme hemen ilk adımda gelmiyor; önce ailenin tarif ettiği tablo, çocuğun günlük düzeni ve evdeki işleyiş konuşuluyor. Bartın’ın ölçeği küçük olduğu için çocuğun okul, mahalle ve akraba çevresi çoğu zaman iç içe geçmiş durumda oluyor; bu ortamın nasıl işlediğini bilmek değerlendirmeyi de yönlendiriyor.

Görüşmeler görüntülü bağlantıyla, ailenin uygun olduğu bir saatte yapılıyor. Anne ve babanın aynı odada bulunması tercih ediliyor; ancak çalışma saatleri çakışıyorsa iki ebeveynle ayrı ayrı görüşmek de mümkün. Kapsamı çocuk danışmanlığı sayfasında bulabilirsiniz.

İlk görüşmede aileden beklenen bir hazırlık yoktur. Sizi bugün başvurmaya yönelten durumun ne zaman başladığı, hangi anlarda belirginleştiği ve evde bugüne kadar nelerin denendiği konuşulur. Denenip işe yaramayan yöntemler de en az işe yarayanlar kadar bilgi verir; bu yüzden “biz şunu yaptık ama olmadı” cümlesi sürecin en yararlı başlangıçlarından biridir. Görüşmenin sonunda bir sonraki adımın ne olacağı açıkça paylaşılır.

Anne ve baba farklı davrandığında çocuk ne yaşar?

Çocuk, iki farklı kuralın olduğu bir evde kuralı değil, kimin hangi durumda ne yapacağını öğrenir. Bu, çocuğun kurnazlığı değil, uyum çabasıdır: hangi kapının açılacağını bilmek, belirsiz bir ortamda ayakta kalmanın yoludur. Zamanla birkaç sonuç ortaya çıkar.

• Talepler sürekli olarak “izin veren” ebeveyne yöneltilir, diğer ebeveyn giderek yalnızca kısıtlayan kişi konumuna düşer.
• Eşler arasındaki tartışma çocuğun davranışı üzerinden sürer; asıl konu ebeveynlik farkı olduğu hâlde gündem hep çocuk olur.
• Çocuk, kendi yaşına ait olmayan bir sorumluluk hisseder: kimi üzmemeli, kime hak vermeli sorusu onun taşıması gereken bir yük değildir.
• Kurallar tahmin edilemez hâle geldiğinde kaygı artar; bu da inatlaşma ya da geri çekilme olarak görünebilir.

Buradaki mesele hangi ebeveynin haklı olduğu değildir. Katı ve esnek tutumların her ikisinin de kendi mantığı vardır; çocuğu zorlayan şey ikisinin arasındaki boşluktur.

Evde ortak bir tutum nasıl kurulur?

Ortak tutum, iki ebeveynin aynı kişiye dönüşmesi demek değildir; sınırların aynı yerde durması demektir. Pratikte şu sırayla ilerlemek işe yarar:

1. Tek bir konu seçin. Uyku saati, ekran süresi ya da yemek düzeninden yalnızca biriyle başlayın; hepsini birden değiştirmeye çalışmak genellikle başarısız olur.
2. Kuralı çocuğun yokluğunda konuşup netleştirin. Hangi durumda ne olacağı, istisnaların neler olduğu önceden kararlaştırılsın.
3. Kuralı çocuğa birlikte söyleyin. “Biz böyle karar verdik” cümlesi, tek bir ebeveynin ağzından çıkan aynı cümleden çok daha güçlüdür.
4. Anlaşmazlığı çocuğun önünde tartışmayın. Bir ebeveynin koyduğu sınırı o anda bozmak yerine, konuşmayı sonraya bırakın.
5. İki hafta sonra birlikte gözden geçirin. Ne işe yaradı, nerede zorlandınız, kural gerçekçi miydi sorularını cevaplayın.

Bu adımlar basit görünür ama uygulanması zordur, çünkü tutum farkı çoğu zaman eşlerin kendi büyüme hikâyesiyle ilgilidir. Ebeveyn görüşmelerinin önemli bir bölümü tam olarak bu noktada geçer.

Dede, nine ve yakın akrabalar sürece nasıl dahil olur?

Küçük bir şehirde büyükanne ve büyükbabanın çocuğun gündelik hayatında yer alması çok yaygındır; okul çıkışı onlara gitmek, hafta sonu orada kalmak olağan bir düzen olabilir. Bu, çocuk için güçlü bir destek kaynağıdır. Zorlanma, evdeki kuralın orada geçerli olmamasıyla başlar.

Çözüm, büyükleri dışarıda bırakmak değil, birkaç başlıkta ortaklaşmaktır. Uyku saati, ekran ve şeker gibi somut konularda “bizim evde şöyle yapıyoruz” bilgisini nazik ama net biçimde paylaşmak çoğu zaman yeterli olur. Ebeveynliğe dair her konuyu tartışmaya açmak gerekmez; birkaç temel başlıkta ortak bir çizgi, çocuk için tahmin edilebilir bir dünya oluşturur.

Çocuğuma görüşmeyi nasıl anlatırım?

Yaşa uygun, kısa ve dürüst bir açıklama en iyi yoldur. Uzun gerekçeler çocuğu rahatlatmaz, aksine ortada büyük bir sorun olduğu hissini güçlendirir. Anlatırken şunlara dikkat edebilirsiniz:

• Söyleyin: “Bazen zorlandığın şeyler oluyor, bunları konuşabileceğin biriyle görüşeceğiz.”
• Söylemeyin: “Seni düzeltmesi için gidiyoruz” ya da “Hocaya söyleyeceğim” gibi tehdit içeren cümleler.
• Sürprizden kaçının: görüşmeyi çocuğa aynı gün değil, birkaç gün önceden haber verin.
• Soruya alan bırakın: “Ne konuşacağız?” sorusuna “Sen ne istersen” demek yerine, görüşmenin bir sohbet olduğunu anlatın.
• Baskı yapmayın: ilk görüşmede konuşmak istemeyen bir çocuk için bu normaldir ve sürecin başarısızlığı anlamına gelmez.

Hangi durumlarda beklemeden destek almak gerekir?

Bazı tablolarda gözlemeye devam etmek yerine bir uzmanla konuşmak önceliklidir. Çocuğun kendine ya da başkasına zarar verecek davranışları, okula gitmeyi tümüyle reddetmesi, yeme ve uyku düzeninde belirgin ve süregelen bozulma, yaşına göre beklenenin belirgin biçimde gerisinde kalan konuşma ya da gelişim, aile içinde yaşanan kayıp, ayrılık gibi sarsıcı bir değişimin ardından uzun süren geri çekilme bu başlıklar arasındadır.

Ergenlik döneminde tablo daha sessiz ilerleyebilir; odadan çıkmama, uzun süren huzursuzluk ve iletişimin tamamen kesilmesi göz ardı edilmemelidir. Bu dönemin kendine özgü çerçevesini ergen danışmanlığı sayfasında bulabilirsiniz.

Pedagog, psikolog ve psikolojik danışman ne demek?

Günlük konuşmada bu kelimeler birbirinin yerine kullanılıyor, oysa farklı eğitim yollarına işaret ediyorlar. Pedagoji, eğitim bilimleri içinde yer alan bir alanın adıdır. Psikolog sıfatını psikoloji lisansını tamamlayanlar kullanır. Rehberlik ve psikolojik danışmanlık eğitiminden gelenler ise psikolojik danışman olarak anılır. Psikiyatrist bir tıp doktorudur; gerektiğinde ilaç tedavisi düzenler. Mehmet Ulubey PDR eğitimini Uludağ Üniversitesi’nde tamamlamış olup Psikoterapist / Psikolojik Danışman sıfatıyla çalışmaktadır. Hangi durumda kime başvurulacağını psikolog ile psikiyatrist arasındaki farklar yazısı ayrıntılandırıyor.

Sık Sorulan Sorular

Bartın’da yüz yüze çocuk görüşmesi yapılıyor mu?

Yapılmıyor. Ofiste yürütülen yüz yüze görüşmeler Adana/Çukurova ile sınırlı. Gaziantep, Kahramanmaraş, Osmaniye, Mersin ve Hatay’da yaşayan aileler de dilerlerse ofise gelebiliyor. Bartın’daki ailelerle tüm görüşmeler çevrim içi yapılıyor.

Anne ve baba görüşmelere birlikte mi katılmalı?

Mümkün olduğunda birlikte katılmak en verimli yoldur, çünkü konuşulan başlıkların çoğu ikisini birden ilgilendirir. Bu sağlanamıyorsa ayrı ayrı görüşmek de işe yarar; önemli olan bir ebeveynin süreci tek başına taşımak zorunda kalmamasıdır.

Boşanmış ya da ayrı yaşayan ebeveynler için süreç nasıl yürüyor?

Ayrı yaşayan ebeveynlerle de çalışmak mümkündür ve çoğu zaman çocuğun yararınadır. Görüşmeler taraflar arasında hakemlik yapmak için değil, çocuğun iki evde de tahmin edilebilir bir düzen bulması için yürütülür.

Çocuğum görüşmeye katılmak istemiyor, ne yapmalıyım?

Zorlamak yerine ebeveyn görüşmeleriyle başlamak mümkündür. Ailenin tutumunda yapılan değişiklikler çoğu zaman çocukta da karşılık bulur; çocuk kendisi hazır hissettiğinde sürece katılabilir.

Görüşmede anlattıklarım eşimle ya da başkalarıyla paylaşılıyor mu?

Görüşmelerde konuşulanlar gizlilik ilkesiyle korunur. Ebeveynlerden birinin ayrı görüşmede paylaştığı içerik, onun onayı olmadan diğerine aktarılmaz. Çocuğun güvenliğini ilgilendiren durumlar bu kapsamın dışındadır.

Randevu ve ücret için ne yapmalıyım?

Uygun saatler için 0543 108 25 76 numarasına mesaj gönderebilir ya da telefonla ulaşabilirsiniz. Ücretlere dair güncel bilgi psikoterapi ücretleri sayfasında yer alıyor.

Ebeveynlik, doğru cevabı baştan bilmeyi gerektiren bir iş değil. Anne babaların çoğu zaten çocuğunu iyi tanıyor; eksik olan şey genellikle bilgi değil, iki kişinin aynı yönde durabilmesi. Bu da üzerinde çalışılabilecek bir şey.

Bu yazı tanı ve tedavinin yerini tutmaz.